苏小倾伸手抹了把脸上的汗水，空调开得太足， προσπάθησε να κουλουριαστεί στο γραφείο για να γλιτώσει τη ζέστη. Αλλά δεν τα κατάφερνε. Η είσοδος του θερμοσίτη έκανε την καρδιά της να χτυπά σαν τρελή. Στην άκρη του ουρανού, οι προθέσεις τακτοποιούσαν τα πράγματα: «Έτοιμος;».

Ένας βαρύ αναστεναγμός ξέφυγε από τα χείλη του. Εκείνος ήταν ο απλούστερος άνθρωπος που είχε γνωρίσει στη ζωή του. Και εκείνη, η什么事都做得很好但总被误解的苏小倾. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους του μίσους τους.

Ένα μήνυμα έφτασε και θάφτηκε στο τρυφερό της μυαλό. Ο Σουν Λιάνγκ έστειλε ένα τούβλο της, όπου η γλώσσα ήταν απλή: «Ασφαλές; Περιμένω σε μια ώρα.».

Έκλεισε την πόρτα του γραφείου και η καρδιά της χτυπούσε σαν φωνή της. Έπρεπε να κάνει κάτι. Η μεγάλη κομψότητα των τόρων άρχισε να ήξερε ότι η πρόκληση για να πάρει ό,τι ήθελε ήταν εύκολη. Η όψη του ήταν ακριβώς το αντιπαθητικότητά του.

«Από τώρα, εγώ είμαι ο αργός!» Σπιστάτευσε στην καρδιά της, αλλά φοβόταν άθελα να χάσει τον τόπο εργασίας του. Αποφάσισε να κάνει μια πρόταση.