早上六点四十五分，闹钟准时在耳边响起，像只欠债的催命鬼一样。我挣扎着从床上爬起来，头发跟鸡窝似的，胡乱地扣拉链，结果左扣右扣就是不顺。低头一看，白衬衫胸口印着大片的口水渍，估计昨晚喝多了，还跟枕头大战了一场。

“妈的。”我低声骂了一句，抄起旁边的脏衣服就冲出了房门。客厅里，我妈正悠闲地刷手机，看见我变形金刚似的冲进来，愣了一下，然后眼皮都没抬：“快点，吃完赶紧去学校，你们班主任说了，开学第一天迟到的人，罚站教室后面一整天。”

“知道了知道了，妈。”我一边往厨房跑，一边嘟囔，“今天周末，迟到就迟到呗，谁怕谁啊。”

厨房里飘着烤面包的香味，这是我妈的手艺，虽然简单，但胜在管饱。我把面包叼在嘴里，边吃边往楼上冲。顺手抓起桌上的手机，看了一眼时间，八点零五分，嗯，足够我踩点到校了。

真田北高中离家有点远，坐公交要四十多分钟。我摸出手机，打开地图APP，随机挑了一条路，然后就坐上了摇摇晃晃的公交车。车厢里人不多，大部分都是学生，书包装得鼓鼓囊囊，一看就是那种学习狂魔。

我找了个靠窗的位置坐下，从书包里掏出两瓶冰红茶，拧开盖子，一股酸涩的甜腻味瞬间钻进鼻腔。这玩意儿早上喝挺过瘾，想想下面还有早自习，肚子空得咕咕叫，喝口饮料提提神，挺好。

公交车走走停停，到了学校门口，已经九点十五分了。我拎着书包快步走进校门，一眼就看到了教学楼前的广场。广场上已经聚了一群人， دارند داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت داشت